[x] ปิดหน้าต่างนี้
Powered by www.phusing.com
อำเภอภูสิงห์ อำเภอภูสิงห์
หน้าหลัก | เกี่ยวกับเรา | ข่าวประชาสัมพันธ์ | บทความน่ารู้ | กระดานถามตอบ | สมาชิก | ติดต่อเรา |

  
  

  เลือกค้นหาตามคำที่ค้นหา      จากส่วน       ดูบทความทั้งหมด


3 ม.ค. 2559 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะหลิ่ง กะแหล่ง กะโหล่ง (เครื่องแขวนคอสัตว์) [1,944]
กะหลิ่ง กะแหล่ง และกะโหล่ง (คำเรียกบางท้องถิ่นมีคำว่า หมาก นำหน้า เช่น หมากกะหลิ่ง) เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ผูกคอสัตว์เลี้ยง มีทรวงทรงสัณฐานคล้ายโปงลาง แต่ขึ้นรูปด้วยโลหะแผ่นให้เป็นรูปคล้ายกระดึง และบัดกรีรอยต่อด้วยตะกั่ว
3 ม.ค. 2559 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะหยัง (ภาชนะสาน) [1,374]
กะหยัง คือ ภาชนะสำหรับใส่ของทำด้วยไม้ไผ่สานโดยทั่วไปมีรูปร่างเหมือนกระบุงขนาดเล็ก มีหูสำหรับสะพายหรือมีห่วงสำหรับผูกติดกับเอว บางชนิดมีขนาดเล็กมากสำหรับใส่กระสวยทอผ้าหรือใส่หลอดด้ายก็มี
6 พ.ย. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะเลิง (ชาติพันธุ์ มอญ-เขมร) [1,847]
กะเลิง เป็นชนกลุ่มน้อยพวกหนึ่งในจำนวนหลายเผ่าพันธุ์ ที่ตั้งภูมิลำเนาในบริเวณลำน้ำโขงแถบนครพนมและสกลนคร เช่น พวกผู้ไทย พวกย้อ พวกโย้ย พวกแสก พวกโซ่ ฯลฯ
5 พ.ย. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะลันทา (ชุมชนโบราณ) [1,199]
กะลันทา เป็นชุมชนโบราณที่มีคูน้ำคันดิน ตั้งอยู่ในเขตบ้านกะลันทา หมู่ที่ 6 ตำบลเมืองยาง อำเภอชำนิ จังหวัดบุรีรัมย์ ปรากฏตามพิกัดภูมิศาสตร์เส้นรุ้งที่ 14 องศา 46 ลิปดา 38 ฟิลิปดาเหนือ และเส้นแวงที่ 102 องศา 54 ลิปดา 58 ฟิลิปดาตะวันออก
5 พ.ย. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะโพก (ประทัด) [1,898]
กะโพก เป็นภาษาอีสาน หมายถึง “ประทัด” แต่เป็นประทัดที่ชาวอีสานทำขึ้นมาใช้เองโดยใช้ “หมื้อ” (ดินปืน) เป็นสารระเบิด หมื้อ คือดินปืนพื้นบ้านชาวอีสานคิดค้น
5 พ.ย. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะเพียด, เพียด (ภาชนะสาน) [1,061]
กะเพียด หรือ เพียด เป็นเครื่องมือที่ใช้ประกอบการดีดฝ้ายให้แหลกเป็นปุย เพราะฝ้ายที่อิ้วแล้วจะเกาะกันเป็นกระจุก จะต้องนำมาดีดหรือตีให้แตกเป็นปุยก่อน โดยดีดในกะเพียด
26 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะพา (ภาชนะสาน) [1,096]
กะพา เป็นภาชนะสานสำหรับใส่สัมภาระในการเดินทางไกล สะพายไว้ด้านหลัง มีสายสะพายคล้องไหล่ และสายรัดอก บางชนิดจึงมีฝาปิดมิดชิดดี บางชนิดใช้ชันและน้ำมันยางเพื่อความคงทน และกันน้ำได้
26 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะเป๊าะ (เครื่องมือตวงข้าวเปลือก) [787]
กะเป๊าะ คือ เครื่องมือตวงข้าวเปลือก ที่ชาวอีสานมักใช้ตวงสำหรับการแลกเปลี่ยนในระบบเศรษฐกิจดั้งเดิมคือสิ่งของแลกสิ่งของ บางท้องถิ่นเรียกกะเป๊าะว่า “กะพ้อม” หรือ “เป๊าะ
26 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะปุ่ม, กะปุ่มข่า, กระปุ่ม, กะพา [925]
กะปุ่ม หรือ กระปุ่ม เป็นเครื่องใช้ในครัวเรือนสำหรับใส่สิ่งของเครื่องใช้ ถ้ามีขนาดใหญ่จะใช้ใส่เสื้อผ้า มีฝาปิดมิดชิด ทำด้วยไม้ไผ่สานเป็นทรงกลมรี ขนาดค่อนข้างใหญ่ทำฝาปิดโดยใช้ไม้ไผ่สานเช่นเดียวกัน (มีขนาดใหญ่กว่าตะกร้าหรือกะซ้า)
26 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะป่อม (ครุตักน้ำ) [1,621]
กะป่อม เป็นภาชนะสานด้วยไม้ไผ่ทาชันเหมือนครุตักน้ำ ทรงสูง ใช้สำหรับหย่อนตักน้ำในบ่อลึก บางท้องถิ่นในภาคอีสานเรียก “แคง” ก็มี เรียก “ป่อม” ก็มี
26 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
แก่งกะเบา อำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร [1,027]
แก่งกะเบา เป็นชื่อสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งของอำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดมุกดาหาร สภาพทางภูมิศาสตร์เป็นแหล่งหินยาวลาดขวางลำน้ำโขงทั้งสองฝั่งของประเทศไทย-สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
26 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะบูน (โรค, มดลูก, ยาแก้กะบูน) [1,654]
กะบูน คือ โรคที่เกิดในมดลูกเนื่องจากเลือดลมเสียและเลือดที่เสียหมักหมมอยู่ภายใน ถ้าไม่รุเลือดที่เสียออกมาให้หมดเลือดจะกลายเป็นพิษ หมอยาอีสานเรียกว่า กะบูนเลือด ผู้ชายก็เป็นได้เหมือนกัน
26 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะบุง (ภาชนะสาน) [1,034]
กะบุง เป็นภาชนะที่สานด้วยไม้ไผ่ มีรูปกลมก้นเป็นรูปสี่เหลี่ยม มีตีนสูงประมาณ 1-2 นิ้ว อาจมีหูและสายใช้หาบเหมือนกะต่าหูหรือกะต่าสายหรือไม่มีสายก็ได้ ขนาดของกะบุงโดยปกติจะใกล้เคียงหรือเล็กกว่ากะต่า
26 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะบอง (ไต้,ขี้ไต้) [3,481]
กะบอง มีความหมายตรงกับ “ไต้” หรือ “ขี้ไต้” ของภาคกลาง ใช้สำหรับจุดไฟให้แสงสว่างในเวลาค่ำคืนแทนตะเกียง หรือไฟฟ้าในปัจจุบัน
20 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กระโน้บติงตอง (รำตั๊กแตน) [2,469]
กะโน้บติงตอง เป็นภาษาเขมร แปลว่า ตั๊กแตนตำข้าว กะโน้บติงต็องเป็นการละเล่นที่เลียนแบบลีลาท่าทางการเคลื่อนไหวของตั๊กแตนตำข้าว การเต้นตั๊กแตนตำข้าวมีจังหวะลีลาที่สนุกสนาน เร้าใจ จึงทำให้การเล่นกะโน้บติงต็อง เป็นที่นิยมทั่วไปทั้งในแถบอีสานใต้และแถบจังหวัดใก
20 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะเนว (ลายผ้าเขมร) [1,329]
กะเนว หรือ กะเนียว เป็นลายผ้าเขมรชนิดหนึ่งซึ่งคนไทยเรียกว่า “ผ้าหางกระรอก” ผ้าหางกระรอกชนิดนี้นิยมทอเป็นผ้านุ่งโจงกระเบนสำหรับผู้ชาย เพราะเป็นสีพื้น (แดง หรือ เขียว หรือ น้ำเงิน เหลือง ฯลฯ) มีแววไหมเป็นสีเหลือบเลื่อม
20 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะเทียว (ถุงย่าม) [990]
กะเทียว หมายถึงถุงขนาดใหญ่ ที่สานด้วยปอถักหรือป่าน เป็นตาห่างๆ สำหรับใส่สิ่งของจำนวนมาก แบกสะพายไปค้าขาย หรือขนย้ายสิ่งของ หรือเดินทางไกล
20 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะทอ (ภาชนะสาน) [1,663]
กะทอ คือภาชนะสานด้วยไม้ไผ่ตาห่างๆ คลายชะลอมแต่มีรูปทรงยาว สำหรับใส่เกลือ ใส่ฝ้าย ใส่ยาสูบ (ยาเส้น) ใส่ข้าวเปลือก ฯลฯ
14 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะตืบ (ตึก) [883]
กะตืบ หมายถึง ตึกชั้นเดียวขนาดเล็ก สร้างโดยก่ออิฐถือปูน หรือใช้อิฐดินดิบถือปูน จึงมักจะเรียกว่า “ตึกดิน” โดยทั่วไปจะสร้างเป็นกุฎิสงฆ์ มีขนาดเล็กสำหรับพระเถระรูปเดียว
14 ต.ค. 2558 : วัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน
กะต่า (ตะกร้า) [2,085]
กะต่า บางท้องถิ่นเรียกว่า กะซ้า เป็นเครื่องจักสานที่ครัวเรือนชาวอีสานทุกครัวเรือนต้องใช้ กะต่าหรือตะกร้ามีลักษณะโดยทั่วไปเป็นทรงกระบอก ส่วนล่างหรือส่วนก้นเล็กกว่าส่วนปากกะต่าเล็กน้อย ส่วนกลางโป่งออกพองาม

กำลังแสดงหน้าที่ <- 2/6 ->
<< 1 2 3 4 5 6 >>